مردم خواسته دنیا خرده گیاهى است خشک و با آلود که از آن چراگاه دورى‏تان باید نمود . دل از آن کندن خوشتر تا به آرام رخت در آن گشادن ، و روزى یک روزه برداشتن پاکیزه‏تر تا ثروت آن را روى هم نهادن . آن که از آن بسیار برداشت به درویشى محکوم است و آن که خود را بى نیاز انگاشت با آسایش مقرون . آن را که زیور دنیا خوش نماید کورى‏اش از پى در آید . و آن که خود را شیفته دنیا دارد ، دنیا درون وى را از اندوه بینبارد ، اندوه‏ها در دانه دل او رقصان اندوهیش سرگرم کند و اندوهى نگران تا آنگاه که گلویش بگیرد و در گوشه‏اى بمیرد . رگهایش بریده اجلش رسیده نیست کردنش بر خدا آسان و افکندنش در گور به عهده برادران . و همانا مرد با ایمان به جهان به دیده عبرت مى‏نگرد ، و از آن به اندازه ضرورت مى‏خورد . و در آن سخن دنیا را به گوش ناخشنودى و دشمنى مى‏شنود . اگر گویند مالدار شد دیرى نگذرد که گویند تهیدست گردید و اگر به بودنش شاد شوند ، غمگین گردند که عمرش به سر رسید . این است حال آدمیان و آنان را نیامده است روزى که نومید شوند در آن . [نهج البلاغه]
زورخانه - منوچهر عطاءالهی
پیوندها
 

بنــی آدم اعـضــای یـکدیـگرنـد                          که درآفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار                       دگرعضـــوها را نمـاند قرار

 گلــریـزان : این مراسم یکی از آئین های کهن و مرسوم درزورخانه ها است که طی آن به مناسبت های مختلف مبالغی گرد آورده می شود تا ارزانی مستمندان و نیازمندان گردد . مناسبت هایی چون یاری رساندن به مردمان به هنگام بروز بلایای طبیعی ، آشتی دادن دو پیش کسوت و زدودن کدورت میان آنها ، دستگیری مستمندان  و نیازمندان ، گشایش زورخانه ای و رونق بخشیدن به آن و... بهانه هایی برای اجرای این آئین زیبا میباشد.شاید بتوان مراسم گلریزان را مراسم رادان نیز نام نهاد چرا که بن مایه ی آن بخشندگی است و رادی یکی از صفت های برجسته ی جوانمردی است.

همه روز روزه بودن ، همه شب نماز کردن

                                                همه سال حج نمودن ، سفر حجاز کردن

زمدینه تا به مکه ، سر و پا برهنه رفتن

                                               دولب از برای لبیک ، به وظیفه باز کردن

شب جمعه ها نخفتن ، به خدای راز گفتن

                                                  ز وجود بی نیا زش ، طلب نیاز کردن

به مساجد و معابد همه اعتکاف جستن

                                                   ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

به خدا که هیچ یک را ثمر آنقدر نباشد

                                                که به روی نا امیدی در بسته باز کردن



نوشته شده توسط منوچهرعطاءالهی 88/2/31:: 9:0 عصر     |     () نظر


www.b-a-h-a-r-2-0.sub.ir رفتن به بالای صفحه